Assalamualaikum semua . Jawab ya salam saya :)
Fuhhh , dah lama tak update blog since last year sebab last year SPM . So , sebab tu tak update . Tapi sekarang aku tak busy so bolehlah update blog sekerap yang mungkin .
Okay berbalik pada tajuk di atas tu , meh nak share kisah aku balik kampung sabtu lepas . Hmm sabtu lepas aku balik kampung , wohoo melaka . Tapi naik bas . Sebab sabtu ayah balik lambat , takkan nak tunggu ayah balik baru balik kampung . Ayah balik mesti dalam pkl 1 or 5 camtu . Then hari ahad balik tengahari . Macam sekejap je kan kat kampung tu . So , sejak dah pandai pasang astro ni takda masalah lah nak balik kampung naik bas . Okay aku tak naik bas sorang2 . Ofcoz lah ada my mom . Hahaha sebab my mom tak kerja hari sabtu so takda masalah .
So , kalau nak pergi jalan jauh ni mesti aku kunci jam . Pagi tau . Nak pergi pkl 6 pagi tapi aku set jam 4 pagi . Nampak tak semangat tu ? Hahaha tapi hmm aku ni jenis kunci jam 4 , 4:30 baru bangun , Perangai tu tak tahulah kenapa teruk sangat . Okay dah bangun semua , mandi , kemas baju .
Dah siap semua ayah hantar aku ngan mak pergi TBS . Well , TBS tu dah mcm rumah kedua kitorang . Hahaha selalu sangat balik kampung naik bas . Kekadang setiap minggu kot . Uishhh
Ok , dah sampai TBS . Beli tiket . Nak beli tiket ni yg satu hal . Ramaiiiiiii . Ok , cuba korang imagine kan , orang ramai kauter yg buka 1 je ? Nasib baik takda kes yg macam haritu . Seorang gadis yg membuatkan orang ramai beratur panjang disebabkan panggilan telefon . Fuhhh kalau ada confirm mak akan membebel sepanjang dalam bas . And kitorang sangat bertuah sebab kaunter sebelah dibuka , hahahaha apalagi mak aku cepat2 lah pergi . And nasib baik dapat bas pkl 7 . Tu pun sebenarnya bas tu nak pergi muar tapi disebabkan kitorang ni berdua je so diorang kasi naik . Nanti bas tu turunkan kt melaka sentral .
Hmm korang dah bosan ke ? Alaaaaa janganlah bosan . Pls pls pls ( buat muka comel ) Hahaha
Okay sambung balik , dah naik bas . Perghhh duduk belakang sekali ( first time ) And rasanya mcm naik roller coaster sebab nampak semua then bila bas tu belok je kita yg kt belakang tu hmm faham2 sendiri je lah ( susah nak explain ) . Dalam bas tu hmm bosan sikit sebab mak main hp and orang lain semuanya tidur .
Finally , yayyyyyyyy dah sampai . Bila dah sampai tu ingatkan boleh lah sampai rumah cepat kan but bas takda pulak . Bas nak pergi rumah aku tu takda . MC katanya . Huh . Kalau ada pun pkl 10 , tu pun bas yg laluanya sama ngan rumah aku . Tapi nasib baik jalan tu dekat ngan rumah aku . Sampai pkl 8;30 camtu tapi bas pkl 10 . So , kena tunggu . Hmm bosannnnnnnnnn .
Pkl 10 . Bas pun sampai . And kitorang pun naik . Ok bila dah sampai . Kenalah jalan kaki kan . Yerlah , manada bas turunkan penumpang sampai ke depan pintu rumah kan . Masa otw kitorang balik rumah haaaaa ni yg paling special .
Sebelum ni kalau kitorang jalan kaki nak balik rumah tak pernah pun ada orang nak tumpangkan . Tapi hari sabtu tu , ada 2 orang nak tumpangkan aku dan mak aku . First , seorang pemuda . Hahaha rasa kelakar bila aku ingatkan dia perlahankan kereta sebab nak tanya jalan tapi dia nak tumpangkan . Tapi aku dan mak aku tolak . Yg kedua seorang gadis . Kakak tu pun sama nak tumpangkan kitorang but sekali lagi kami tolak . Bukan sebab berlagak or sombong tapi aku dan mak masih mempunyai kudrat untuk berjalan lagi . Lagipun bukan jauh sangat . Mak selalu pesan " jangan susahkan orang lain jika kita masih mampu " . In Shaa Allah aku akan ingat pesan mak . Dulu time sekolah aku selalu susahkan orang . Aku ni nak kata tak pandai berdikari , pandailah juga . Tapi bila dengan kawan2 aku , hmm semua tak boleh buat . Harap2 masa kat u nanti aku tak macam tu lagi .
Sebenarnya , pada zaman yg moden ni susah nak jumpa dengan orang yg aku cerita kat atas tu . Sebab zaman sekarang ni kebanyakkan orang sangat pentingkan diri sendiri . Jadi , bila aku jumpa dengan orang sebegini aku gembira sungguh dan pada masa yg sama aku mengingatkan pada diri aku supaya bila nampak orang lain susah walaupun kita tak kenal , kita kena tolong . Walau tak banyak , sedikit pun jadi . Sekurang-kurangnya kita menghulurkan bantuan walau tak seberapa tatkala orang lain hanya memandang diam sahaja . Pesan untuk semua dan untuk diri ini .
Okay aku harap korang tak bosan baca blog aku . Sebab aku baru nak berjinak jinak dalam dunia blog . Aku ni tak pandai sangat nak ber-blog ni and ayat aku ni mungkin agak bosan kan . Tapi aku cuma ceritakan apa yg aku lalui dan nak share kan pada semua orang .
By : Miss Nurul
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment